Metoda myślenia projektowego, Design Thinking, to innowacyjna metoda rozwiązywania złożonych problemów, tzw. „problemów złośliwych” (ang. wicked problems), których nie można skutecznie rozwiązać przy użyciu tradycyjnych metod.
Wyzwania współpracy na rzecz rozwoju oraz pomocy rozwojowej UE dla Afryki stanowią przykład „problemów złośliwych”, które mają charakter globalny. Łączą w sobie szereg różnorodnych zagadnień – politycznych, gospodarczych i społecznych. Metoda Design Thinking może skutecznie wspierać rozwiązywanie problemów współpracy na rzecz rozwoju, ponieważ jako proces społeczny pociąga za sobą konieczność podejmowania współpracy z otoczeniem zewnętrznym, uwzględnianie wielu punktów widzenia oraz czerpanie z praktycznego doświadczenia.
Design Thinking jest metodą zorientowaną na człowieka oraz zorientowaną na użytkownika w całym procesie projektowania. Zakłada, że punktem centralnym procesu projektowania jest człowiek – odbiorca, użytkownik, któremu dedykowany jest rezultat pracy projektowej. Polega także na włączeniu do procesu projektowego użytkowników, do których rezultat pracy jest skierowany. Ważnym elementem metody jest zatem wsłuchanie się w potrzeby potencjalnych odbiorców oraz aktywne zaangażowanie ich w projektowanie, a filozofię metody można podsumować w czterech regułach:
- regule ludzkiej, według której projektowanie jest czynnością społeczną, a rozwiązywanie problemów powinno dążyć przede wszystkim do zaspokajania ludzkich potrzeb;
- regule dwuznaczności, która oznacza możliwość eksperymentowania i odmiennego postrzegania pewnych rzeczy i problemów;
- regule przeprojektowywania, która mówi o tym, że warto poznać historyczne rozwiązania oraz metody radzenia sobie z danym problemem, ponieważ na ich bazie można budować zupełnie nowe, ulepszone rozwiązania;
- regule namacalności, która mówi, że wizualizacja i prototypowanie sprzyjają lepszej komunikacji między członkami zespołu projektowego.
Proces Design Thinking składa się z pięciu etapów: empatyzacji, definiowania, generowania pomysłów, prototypowania oraz testowania:
- empatyzacja – polega na dogłębnym rozpoznaniu prawdziwych potrzeb użytkowników oraz zrozumieniu ich funkcjonowania w różnych sytuacjach;
- definiowanie – polega na precyzyjnym określeniu wyzwania projektowego na podstawie zgromadzonych informacji i danych;
- generowanie pomysłów – polega na wygenerowaniu dużej liczby różnorodnych pomysłów, stanowiących potencjalne rozwiązania zdefiniowanego wcześniej problemu;
- budowa prototypów – polega na tworzeniu szybkich i tanich prototypów, stanowiących wizualną odsłonę rozwiązań, w celu ich przekazania do testowania odbiorcom;
- testowanie – polega na użytkowaniu prototypów przez odbiorców w realnym środowisku oraz zbieraniu od nich uwag. Pozytywnie zakończone testy wskazują na gotowość rozwiązania do ostatecznego wprowadzenia w życie.
Głównym celem Design Thinking jest uwolnienie kreatywności oraz zapewnienie wszystkim uczestnikom procesu projektowania możliwości uczenia się i ulepszania początkowych pomysłów. Jest obecnie włączany do programów nauczania uniwersytetów oraz instytucji międzynarodowych (UNDP, UNHCR itp.).
Działa również jako trening pracy zespołowej, umiejętności prezentacji oraz dyskutowania.